Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

Δέκα ιδιοφυΐες που ήταν ομοφυλόφιλοι ή αμφιφυλόφιλοι.

Το αίσθημα της "διαφορετικότητας" είναι ένα απο τα κλειδιά της προσωπικότητας μιας ιδιοφυΐας και πολλές φορές αυτή η διαφορετικότητα συμβαδίζει με μια σεξουαλική ιδιαιτερότητα. Κάποιοι απο τους πιο καταπληκτικούς ανθρώπους της ιστορίας ήταν ομοφυλόφιλοι ή αμφιφυλόφιλοι- ζωγράφοι, ποιητές , μουσικοί, επιστήμονες.
Σε αυτή τη λίστα προσπάθησα να συμπεριλάβω άτομα που ξεχώρισαν σε διάφορους τομείς, καθώς και άτομα και απο τα δύο φύλα. Απέκλεισα προσωπικότητες της αρχαιότητας καθώς η ομοφυλοφιλία ήταν μια πολύ διαφορετική έννοια τότε.

10. Rudolf Nureyev

O διασημότερος χορευτής μπαλέτου της γενιάς του, γεννήθηκε σε ένα τρένο κάπου στη Σιβηρία και κατάφερε στα 20 του χρόνια να γίνει πρωταγωνιστής στα μπαλέτα Κίροφ. Μετά από τρία χρόνια, νιώθοντας παγιδευμένος από το σοβιετικό σύστημα αυτομόλησε στη Γαλλία ζητώντας πολιτικό άσυλο και συνέχισε την εκπληκτική του καριέρα. Ο Νουρέγιεφ ήταν πάντα ανοιχτός στο θέμα της σεξουαλικότητας του, κάποιοι υποστηρίζουν λόγω της αλαζονείας του και του υπερμεγέθους Εγώ του. Είχε αρκετές σχέσεις με άντρες, με την μακροβιότερη να ξεκινά το 1978 με τον νεαρό Robert Tracy με τον οποίο έμειναν μαζί για 14 χρόνια, αλλά να τελειώνει άσχημα αφού ο Tracy έφυγε παραπονούμενος ότι του φερόταν σαν να ήταν υπηρέτης. Ο Νουρέγιεφ είχε σχέσεις και με γυναίκες, με διασημότερη αυτή με την ηθοποιό Ναστάζια Κίνσκι με την οποία μάλιστα ήθελε να κάνει παιδί. Το 1984 προσβλήθηκε από τον ιό του HIV  και πέθανε το 1993 σε ηλικία 55 ετών. Υπάρχει μεγάλο τηλεοπτικό και κινηματογραφικό υλικό, ένα απο τα ντοκυμαντέρ που γυρίστηκαν για την ζωή του ήταν το Dancing through darkness.

9. Gertrude Stein

Η αμερικανίδα συγγραφέας που δημιούργησε και καθιέρωσε τον όρο gay για τους ομοφυλόφιλους, ανήκε στην αφρόκρεμα της καλλιτεχνικής ζωής του Παρισιού το πρώτο μισό του20ου αιώνα γεννήθηκε το 1847 και μετακομίζει με τον αδελφό της στα Γαλλία το 1903. Εκεί αρχίζουν να συλλέγουν πίνακες άσημων τότε ζωγράφων, όπως του Ματίς και του Πικάσο. Το 1909 γνωρίζει την Άλις Τόκλας, τον έρωτα της ζωής της, με την οποία θα παραμείνουν σύντροφοι για το υπόλοιπο της ζωής τους. Η μόνη της εμπορική της επιτυχία μάλιστα θα προέλθει από το βιβλίο «Η αυτοβιογραφία της Άλις Τόκλας», το οποίο έγραψε η Στάιν από την οπτική της συντρόφου της. Πέθανε από καρκίνο στην ηλικία των 72 ετών αφήνοντας πίσω της έργα τα οποία έχουν θεωρηθεί αμφιλεγόμενα λόγω του πρωτοποριακού πειραματικού τους ύφους. Το 1970 γυρίστηκε ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή της και σε μια από τις ταινίες του Γούντυ Άλεν, το Μεσάνυχτα στο Παρίσι, την υποδύεται πολύ ωραία η Kathy Bates.

8. Leonard Bernstein

Μια από τις πολυμαθέστερες μουσικές ιδιοφυίες, ο μαέστρος και συνθέτης Leonard Bernstein, ήταν μια από τις προσωπικότητες που προσπάθησε να συνδυάσει την οικογενειακή ζωή παράλληλα με ένα γκέι lifestyle αφότου αποκάλυψε στην σύζυγο του την ομοφυλοφιλία του και αυτή με τη σειρά της δέχτηκε να διατηρήσουν το γάμο τους με τον όρο να μην τη φέρει σε δύσκολη θέση δημόσια. Έχει ειπωθεί για αυτόν ότι «τον έλκυαν οι άντρες σεξουαλικά και οι γυναίκες συναισθηματικά». Ήταν παρόλαυτα διακριτικός προσπαθώντας να μην εκθέσει την οικογένεια του και τα παιδιά του και κάνοντας ουσιαστικά διπλή ζωή.  Λέγεται ότι ο γάμος του ήταν μια μετρημένη απόφαση συμφέροντος για να τον βοηθήσει να ανέλθει στον χώρο του.
Η πρώτη του ομοφυλοφιλική σχέση λέγεται πως ήταν με τον διάσημο μαέστρο Δημήτρη Μητρόπουλο ενώ ο Μπέρνσταιν ήταν ακόμα φοιτητής στο Χάρβαρντ και 20 χρόνια νεότερος του. Ακολούθησε ο διάσημος συνθέτης Aaron Copland μέσω του οποίου εισήχθη στον γκέι κοινωνικό κύκλο της Νέας Υόρκης. Κατά τη δεκαετία του 1940 είχε μια μάλλον ασύδοτη σεξουαλική ζωή, λόγω του νεαρού της ηλικίας του. Το 1951 αποφάσισε να παντρευτεί πιστεύοντας ότι ο γάμος θα τον σώσει από την ομοφυλοφιλική του ταυτότητα. Είχε μάλιστα περάσει μια σύντομη περίοδο ψυχανάλυσης με έναν γιατρό που ήταν διάσημος για την ικανότητα του να θεραπεύει όσους πάσχουν από αυτήν την τάση.
Το διάστημα που ήταν παντρεμένος είχε κάποιες περιστασιακές σχέσεις με άντρες αλλά φρόντιζε να κρατάει τους τύπους και να είναι διακριτικός μέχρι το 1976 που αποφάσισε να εκθέσει την προτίμηση του αυτή αφήνοντας τη γυναίκα του και πηγαίνοντας στην Καλιφόρνια για να ζήσει με τον νεαρό Tom Cothran. Δύο χρόνια μετά, η γυναίκα του πεθαίνει από καρκίνο των πνευμόνων κάτι που προκάλεσε τρομερές ενοχές στον Bernstein θεωρώντας τον εαυτό του συνυπεύθυνο για το θάνατο της. Άρχισε τρομερές καταχρήσεις στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά και παράλληλα έγινε πιο ανοιχτός όσον αφορά τη σεξουαλικότητα του. Περιτριγυριζόταν από διάφορα νεαρά αγόρια που κάποιες φορές εκμεταλλεύονταν την αδυναμία του ενώ άρχισε να είναι όλο και πιο συχνά υπο την επήρεια ουσιών.
Έζησε μέχρι τα 72 του χρόνια και πέθανε από καρδιακή προσβολή. Είναι θαμμένος σε νεκροταφείο της Νέας Υόρκης, δίπλα στον τάφο της γυναίκας του και με ένα αντίτυπο της Πέμπτης συμφωνίας του Μάλερ πάνω στο στήθος του. Έγραψε ιστορία στην χώρο της διεύθυνσης ορχήστρας και άφησε πίσω του μερικές από τις πιο γνωστές μουσικές όπως αυτή και αυτή.

7.   Tennessee Williams

Το 1911 γεννιέται ένας από τους σημαντικότερους Αμερικάνους θεατρικούς συγγραφείς, γνωστός για μερικά από τα καλύτερα έργα της παγκόσμιας θεατρικής λογοτεχνίας όπως το Λεωφορείο ο Πόθος και το Γλυκό πουλί της νιότης. Ο Williams αντιλήφθηκε σχετικά νωρίς την σεξουαλική του ταυτότητα και σύντομα έκανε την πρώτη του σχέση με έναν νεαρό ο οποίος όμως τον παράτησε για να παντρευτεί μια κοπέλα. Πέντε χρόνια αργότερα γνωρίζει έναν Μεξικανό με τον οποίο είχε σχέση για δύο ταραχώδη χρόνια αφού αυτός ήταν ζηλιάρης και επιρρεπής στο ποτό.
Το 1948 γνώρισε τον μεγάλο του έρωτα, τον άνθρωπο που θα έμενε στο πλευρό του τα επόμενα 14 χρόνια. Ο Frank Merlo ηθοποιός, υπήρξε ένας παράγοντας σταθερότητας για τον Williams ο οποίος πάλευε με τα ναρκωτικά και την κατάθλιψη. Ο Μερλό πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα του1963 και ο συγγραφέας πέρασε μετά από αυτό μια περίοδο βαριάς κατάθλιψης και αυξανόμενης εξάρτησης από αμφεταμίνες και ηρεμιστικά. Τελικά έζησε μέχρι τα 71 του χρόνια και ο θάνατος του, όπως είπαν τα μέσα της εποχής, προήλθε από υπερβολική δόση υπνωτικών χαπιών και βαρβιτουρικών αν και κυκλοφορεί και η εκδοχή ότι πνίγηκε από το καπάκι ενός κολλυρίου για τα μάτια.
Η ταινία του Elias Kazan, Λεωφορείο ο Πόθος, με πρωταγωνιστές τη Βίβιαν Λή και τον Μάρλον Μπράντο, αποτελεί μια από τις διασημότερες και πιο επιτυχημένες μεταφορές του ομώνυμου θεατρικού έργου του Ουίλιαμς.

6. Federico Garcia Lorca

Ο επί 40 χρόνια βιογράφος του διάσημου ποιητή, Ίαν Γκίμπσον, λέει πως «η Ισπανία δεν μπορούσε να αποδεχτεί πως ο μεγαλύτερος Ισπανός ποιητής όλων των εποχών ήταν ομοφυλόφιλος. Η ομοφοβία υπήρχε και στα δύο στρατόπεδα του εμφυλίου και ύστερα από αυτόν. Ήταν ένα εθνικό πρόβλημα. Τώρα που η Ισπανία επιτρέπει τον γάμο μεταξύ ατόμων ιδίου φύλου αυτό το ταμπού πρέπει να σπάσει.»
Ένας από τους καλύτερους φίλους του Λόρκα ήταν ο σουρεαλιστής ζωγράφος Σαλβαδόρ Νταλί ο οποίος έχει πει το εξής : «Ο Λόρκα ήταν ομοφυλόφιλος, όπως όλοι ξέρουν και τρελά ερωτευμένος μαζί μου. Προσπάθησε να με «αποπλανήσει» δύο φορές. Εγώ εκνευρίστηκα πάρα πολύ, γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος και δεν με ενδιέφερε».
Ήταν δύσκολο για την οικογένεια του να αποδεχτεί το σεξουαλικό προσανατολισμό του ποιητή γι’ αυτό εξάλλου δεν αντιδρούσε στη λογοκρισία των ποιημάτων του έτσι ώστε να φαίνεται στρέιτ, ακόμα και μετά την πτώση του Φράνκο όταν η σεξουαλική του ταυτότητα ήταν ευρέως γνωστή. Ο Λόρκα έχει μείνει στην ιστορία για το καλλιτεχνικό του έργο αλλά και για τις επαναστατικές πολιτικές του πεποιθήσεις και αποτελεί το σύμβολο των εγκλημάτων κατά τον Ισπανικό εμφύλιο. Υπήρξαν κάποιες υπόνοιες ότι η ομοφυλοφιλία του και όχι η πολιτική του δράση ήταν η αιτία της εκτέλεσης του αφού μνημονεύεται ότι οι δολοφόνοι του έκαναν κάποιες παρατηρήσεις για τη σεξουαλικότητα του Λόρκα. Συγκεκριμένα, ο Gibson στο πολύκροτο βιβλίο του ανακατασκευάζει τις τελευταίες στιγμές του Λόρκα, φέρνοντας στο φως την κατάθεση ενός από τους δολοφόνους που ομολόγησε ότι τον πυροβόλησε δυο φορές στον κώλο, «επειδή ήταν πούστης».
Το 1936 τελείωσε άδοξα και βάρβαρα η ζωή του ιδιοφυούς καλλιτέχνη αφού συνελήφθη, βασανίστηκε και εκτελέστηκε από το φασιστικό καθεστώς. Ο τάφος του δεν βρέθηκε ποτέ. Ο Καββαδίας έγραψε ένα απο τα ωραιότερα ποιήματα αφιερωμένο στη μνήμη του ομότεχνου του.

5. Leonardo Da Vinci

Δεν υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία για τις σεξουαλικές προτιμήσεις του μεγάλου ζωγράφου της Αναγέννησης εκτός από ότι κατά δήλωση του «η ανθρώπινη σεξουαλική επαφή είναι αηδιαστική». Επίσης, δεν γνωρίζουμε και πολλά για την προσωπική ζωή του καθώς, αν και πολυγραφότατος, κανένα σχεδόν από τα κείμενα που άφησε δεν είναι προσωπικής φύσεως. Δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν έγινε γνωστή κάποια σεξουαλική του σχέση είτε με γυναίκα είτε με άντρα. Το μόνο ιστορικό έγγραφο σχετικό με τη σεξουαλικότητα του Da Vinci είναι μια ανώνυμη κατηγορία για σοδομισμό, που έγινε το 1476 (όταν ο καλλιτέχνης ήταν 24 ετών) και ενώ εργαζόταν για τον ζωγράφο Verocchio. Συγκεκριμένα τον κατηγορούσαν (μαζί με άλλους τρείς) ότι είχε σεξουαλική επαφή με τον Jacopo Saltarelli, έναν νεαρό που εκτός από μοντέλο για καλλιτέχνες προσέφερε και σεξουαλικές υπηρεσίες έναντι αμοιβής. Παρόλο που ο Da Vinci φυλακίστηκε για δύο μήνες, δεν οδηγήθηκε σε δίκη η οποία με τη σειρά της μπορούσε να οδηγήσει μέχρι και στη θανατική ποινή, επειδή η κατηγορία ήταν ανώνυμη. Η τακτική της ανώνυμης κατηγορίας για σοδομισμό δεν ήταν και τόσο σπάνια για την αναγεννησιακή Φλωρεντία. Υπάρχει πάντα η πιθανότητα πίσω απο αυτήν να βρισκόταν κάποιος ανταγωνιστής ζωγράφος.
Οι θεωρίες που υπάρχουν για την σεξουαλικότητα του, μιλούν είτε για ομοφυλοφιλία είτε για μια ζωή χωρίς καμία σεξουαλική επαφή είτε για έναν συνδυασμό των δύο. Στο γνωστό του έργο “Leonardo Da Vinci, A memory of his childhood”, o Φρόιντ υποστηρίζει αυτόν τον τελευταίο συνδυασμό ομοφυλοφιλικής τάσης και αγαμίας. Άλλοι, κυρίως ιστορικοί τέχνης που μελέτησαν τη ζωή και τα έργα του Da Vinci, υποστηρίζουν οτι ο ζωγράφος είχε σχέσεις με άντρες απλά μετά το περιστατικό της κατηγορίας έγινε πιο προσεκτικός. Σαν επιχείρημα υπέρ της ομοφυλοφιλικής τάσης του κάποιοι υποστηρίζουν ότι ζωγράφιζε πολύ περισσότερα γυμνά αντρικά μοντέλα παρά γυναικεία, αυτό όμως μπορεί να συνέβαινε επειδή έβρισκε το αντρικό σώμα πιο ενδιαφέρον καλλιτεχνικά. Ας μη ξεχνάμε ότι ο μεγάλος καλλιτέχνης ενδιαφερόταν εκτός των άλλων και για την ανθρώπινη ανατομία. Γεγονός είναι ότι ήταν πολύ κοντά με τους άρρενες μαθητές του και σε πολλές περιστάσεις μοιραζόταν την κατοικία του με κάποιους από αυτούς που ήταν ανοιχτά ομοφυλόφιλοι. Εδώ μια ταινία σχετική με τη ζωή του. 

4.Virginia Woolf

Η πρωτοπόρος Αγγλίδα συγγραφέας γεννήθηκε στην προτελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα μέσα σε μια οικογένεια καλλιτεχνική και εύπορη και όλα κυλούσαν φαινομενικά ομαλά μέχρι τα 13 της χρόνια οπότε χάνει τη μητέρα της και λίγο μετά την αδελφή της και βιώνει τον πρώτο της νευρικό κλονισμό. Το 1904 πεθαίνει ο πατέρας της και οι διαταραχές στη διάθεση της αρχίζουν να πυκνώνουν και την οδηγούν σε κλινική για κάποιο διάστημα. Στα αυτοβιογραφικά της έργα αλλά και στην αλληλογραφία της, αναφέρει ότι υπέστη σεξουαλική κακοποίηση ( όπως και μια από τις αδελφές της) από τους δύο ετεροθαλείς αδελφούς της από τότε που ήταν 6 ετών.
Το 1912 παντρεύτηκε τον συγγραφέα Λέοναρντ Γούλφ αλλά ο γάμος τους πιθανώς δεν ολοκληρώθηκε ποτέ καθώς η Βιρτζίνια ανακάλυψε την ομοφυλόφιλη σεξουλικότητα της. Δέκα χρόνια περίπου μετά έκανε την πρώτη της σχέση με την ομότεχνη της Βίτα Σάκβιλ-Ουέστ. Το βιβλίο της Γουλφ με τίτλο Ορλάντο είναι εμπνευσμένο από αυτή τη σχέση. Η διπολική διαταραχή και η μανιοκατάθλιψη που την ταλάνιζαν χρόνια, την οδήγησαν (μετά από αρκετές αποτυχημένες απόπειρες) στην αυτοκτονία σε ηλικία 59 ετών.
Οι ώρες είναι μια ταινία που κατά ένα μέρος τους διηγούνται τη ζωή της Βιρτζίνια Γούλφ, την οποία υποδύεται (πολύ επιτυχημένα ομολογούμένως) η Νικόλ Κίντμαν.

3.Piotr Ilyich Tchaikovsky

Γεννημένος το 1840 στο ρώσικο Βοτκίνσκ, ο μικρός Πέτρος ξεκίνησε μαθήματα πιάνου στην ηλικία των πέντε χρονών. Παρόλο που το μουσικό του ταλέντο φάνηκε από νωρίς, οι γονείς του αποφάσισαν ότι θα πρέπει να έχει και μια πιο πρακτική καριέρα καθώς το επάγγελμα του συνθέτη ή μουσικού είχε αβέβαιο μέλλον και αποδοχές. Έτσι ο Τσαικόφσκι σπουδάζει νομική στην Πετρούπολη και διορίζεται αργότερα δημόσιος υπάλληλος. Εν τω μεταξύ έχει αποχωριστεί τη μητέρα του, η οποία πεθαίνει το 1854 από χολέρα, γεγονός που τον τραυμάτισε αμετάκλητα και που ο ίδιος αποκαλούσε «το αποφασιστικό γεγονός» που διαμόρφωσε την μετέπειτα ζωή του.
Στα 23 του, η μουσική του κλίση τον καλεί  και πλέον δεν μπορεί να αντισταθεί στα κελεύσματα της. Παραιτείται από τη δουλειά του και γράφεται στο ωδείο της Πετρούπολης έχοντας ως δάσκαλο τον μεγάλο Ρουμπινστάιν. Σύντομα έγινε και ο ίδιος καθηγητής ξεκινώντας παράλληλα και την συνθετική του δραστηριότητα.
Η προσωπική του ζωή υπήρξε (και είναι ακόμα) αντικείμενο συζήτησης. Στη τσαρική Ρωσία όπου οι ομοφυλοφιλικές τάσεις τιμωρούνταν με φυλάκιση και εξορία, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το πώς αντιμετώπιζε ο ίδιος ο συνθέτης την ομοφυλοφιλία του. Ο αδελφός του, στην αυτοβιογραφία του, υποστηρίζει ότι ο Πιότρ, μιλούσε ανοιχτά για την σεξουαλικότητα του και δεν αισθανόταν καταπιεσμένος από αυτήν, όπως φαινόταν στην αλληλογραφία του η οποία όμως λογοκρίθηκε από τις σοβιετικές αρχές. Υπάρχει όμως και η θεωρία ότι ένιωθε αβάσταχτη ενοχή και αισθανόταν ότι η τάση του αυτή τον έπνιγε και δεν μπορούσε ποτέ να «απελευθερωθεί» από αυτήν. Το γεγονός είναι ότι πολλοί από την οικογένεια του, του συμπαραστάθηκαν και κατάφερε έτσι να έχει κάποια εσωτερική ισορροπία. Ωστόσο προτίμησε να κρατήσει χαμηλούς τόνους όσον αφορά το θέμα και ακολούθησε έναν συντηρητικό δρόμο που ταίριαζε και στο χαρακτήρα του. Ο προσωπικός του «εξομολόγος» ήταν ο αδελφός του Μόδεστος, ο οποίος ήταν επίσης ομοφυλόφιλος. Κυρίως επειδή αγαπούσε τα παιδιά και την οικογενειακή ζωή, προσπάθησε αποτυχημένα ξανά, να ακολουθήσει τις κοινωνικές συμβάσεις και το 1868 αρραβωνιάστηκε την σοπράνο Désirée Artôt. Ενώ έκανε σχέδια για το γάμο, αυτή παντρεύτηκε έναν Ισπανό βαρύτονο. Το 1877 παντρεύτηκε ξανά μια πρώην μαθήτρια του. Αυτός ο γάμος άντεξε μόλις 2,5 αφού ο συνθέτης κατάλαβε ότι είχε κάνει ένα τεράστιο λάθος. Δεν συνδέθηκε ξανά με γυναίκα, εκτός από μια πλούσια χήρα που τον χρηματοδοτούσε και πιθανόν να είχε περιστασιακές επαφές μαζί της. Το 1887, λίγες μέρες μετά την πρεμιέρα της Έκτης Συμφωνίας του στην Αγία Πετρούπολη, πέθανε κατά μια εκδοχή από χολέρα (όπως η μητέρα του) και κατά μια άλλη εκδοχή αυτοκτονώντας.

2. Oscar Wilde

Γνωστός για τα καυστικά και πετυχημένα γνωμικά του, ο ιδιοφυής Ιρλανδός μυθιστοριογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, γνώρισε την τεράστια φήμη αλλά και τον εξευτελισμό αφού μπήκε στην φυλακή εξαιτίας των σεξουαλικών του προτιμήσεων. Παρόλο που παντρεύτηκε μια γυναίκα που αγαπούσε πολύ και έκανε δύο παιδιά μαζί της, είχε παράλληλα σχέση με τον νεαρό λόρδο Άλφρεντ Ντάγκλας και αυτό υπήρξε η καταστροφή του. Ο πατέρας του λόρδου με τον οποίο είχε εν τω μεταξύ γνωριστεί ο Ουάιλντ, τον κατηγόρησε για ομοφυλοφιλία η οποία ήταν ποινικά κολάσιμη στη Βρετανία του 19 αιώνα. Στις 25 Μαίου του 1895 καταδικάστηκε σε καταναγκαστικά έργα 2 ετών, περίοδος η οποία υπήρξε επιβαρυντική για την υγεία του, υπήρξε όμως και παραγωγική αφού οδήγησε στη συγγραφή της Μπαλάντας του Ρέντινγκ, ενός από τα σημαντικότερα ποιήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Μετά την αποφυλάκιση του, ο Ουάιλντ αυτοεξορίστηκε και τρία χρόνια αργότερα πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 46 ετών. Τα έργα του έχουν αποτελέσει έμπνευση για πάμπολους καλλιτέχνες, η ποιότητα γραφής του είναι ανεπανάληπτη και ο πλούτος των έργων του ανεκτίμητος.
Το 1997 γυρίστηκε η βιογραφική ταινία Wilde με πρωταγωνιστή τον έξοχο Stephen Fry ο οποίος εκτός του ότι μοιάζει τρομακτικά με τον χαρισματικό συγγραφέα, τον υποδύεται με σεβασμό και θέρμη και μας μεταφέρει το οξύ πνεύμα του αλλά και την ήρεμη γλυκύτητα του.  

1. Alan Turing

Ο Βρετανός μαθηματικός δεν ήταν απλώς εκείνος που κατά μέγα μέρος συνέλαβε την ιδέα των υπολογιστών, αλλά ήταν και ο άνθρωπος που συνέβαλε τα μέγιστα στο σπάσιμο των γερμανικών κρυπτογραμμάτων στη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Η διάνοια αυτή ζούσε μια προσωπική ζωή πέρα από τις κοινωνικές συμβάσεις της εποχής. Ο Άλαν Τούρινγκ ήταν ομοφυλόφιλος, γεγονός που δεν πάσχιζε ιδιαίτερα να κρύψει, ιδίως όσο μεγάλωνε. Για ένα αγόρι στη δεκαετία του 1920 και για έναν ενήλικο άνδρα στις επόμενες δεκαετίες, ιδίως μάλιστα για ένα Βρετανό της ανώτερης τάξης, η ομοφυλοφιλία ήταν μια ακατανόμαστη, τρομερή και μυστηριώδης νόσος.
Άθεος, εκκεντρικός, μαραθωνοδρόμος και ιδιοφυία. Το τρέξιμο του ταίριαζε επειδή ήταν μια άσκηση αυτάρκης, χωρίς εξοπλισμό ή κοινωνικές υποδηλώσεις. Ασχολήθηκε πολύ με τη χημεία πριν αφοσιωθεί στα μαθηματικά και την εφεύρεση των περιβόητων μηχανών του.
Ο πρώτος του πλατωνικός έρωτας έληξε τραγικά καθώς ο συμμαθητής και καλύτερος φίλος του, στον οποίο είχε εξομολογηθεί τα αισθήματα του αλλά δεν υπήρξε ανταπόκριση, πέθανε από φυματίωση. Ο Άλαν, αν και μερικές φορές έβλεπε τη σεξουαλικότητα του σαν σταυρό μαρτυρίου, εν τούτοις είχε όλο και πιο πολύ την τάση να τη θεωρεί σαν ένα γεγονός της ζωής, ένα σημαντικό στοιχείο της ταυτότητας του. Το 1941 έκανε και μια απόπειρα να παντρευτεί την συνάδελφο του Τζόαν Κλάρκ, αλλά μετά από την εξομολόγηση των ομοφυλοφιλικών του τάσεων (η οποία δεν πτόησε την αρραβωνιαστικιά του παρεπιπτόντως) αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να προχωρήσει στο γάμο. Το 1952 ο Τούρινγκ σύναψε σχέση με έναν 19χρονο ο οποίος συνεργάστηκε με κάποιον άλλο για να διαρρήξει το σπίτι του μαθηματικού. Όταν ανέφερε το περιστατικό στην αστυνομία, αυτοί ενδιαφέρθηκαν περισσότερο για τη μορφή της σχέσης του με τον 19χρονο παρά για τη ληστεία. Λόγω της τότε νομοθεσίας στην Αγγλία και μετά την παραδοχή του Τούρινγκ για την ομοφυλοφιλική του σχέση κατηγορήθηκε για ασέλγεια και προσβολή της δημόσιας αιδούς. Αφού δήλωσε ένοχος στο δικαστήριο, του δόθηκε η επιλογή είτε της φυλάκισης είτε της ορμονοθεραπείας για τη μείωση της λίμπιντο (με την οποία προσπαθούσαν να «θεραπεύσουν» την ομοφυλοφιλία τότε).
Δύο χρόνια μετά την καταδίκη του, ο Τούρινγκ βρέθηκε νεκρός από δηλητηρίαση με κυάνιο στο οποίο είχε εμβαπτιστεί ένα μήλο που βρέθηκε μισοφαγωμένο δίπλα του. Θεωρήθηκε αυτοκτονία αλλά η μητέρα του ποτέ δεν το δέχτηκε. Λέγεται ότι του άρεσε από μικρός το παραμύθι της Χιονάτης γι’αυτό διάλεγε αυτόν τον τρόπο για να αυτοκτονήσει.
Το 1995 γυρίστηκε μια μίνι τηλεοπτική βιογραφική σειρά από το BBC για τον μεγάλο Βρετανό ενώ τρία χρόνια νωρίτερα είχε γυριστεί ένα ντοκυμαντέρ  στα πλαίσια της σειράς του BBC, Horizon. 

2 σχόλια: