Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

Δέκα κινηματογραφικές ταινίες με αποδράσεις.



Νιώθετε συχνά φυλακισμένοι στην καθημερινότητα, παγιδευμένοι από την κοινωνία, περιτριγυρισμένοι από αόρατα κάγκελα; Ε, ιδέα σας είναι. Οι παρακάτω πρωταγωνιστές όμως είναι αληθινά φυλακισμένοι σε πραγματικές φυλακές από τις οποίες προσπαθούν να βγούν.
Κάποιοι τα καταφέρνουν, κάποιοι όχι, κάποιοι και ναι και όχι (say what?). Όλοι πάντως έχουν διάφορες περιπέτειες εντός των φυλακών. Ας δούμε δέκα από τις ιστορίες τους. Θα προσπαθήσω να μην κάνω πολλά spoilers αλλά σίγουρα θα έχει κάποια, γι’αυτό beware!

10. Victory




Σταλόνε, φυλακές και ποδόσφαιρο. Μια Σκάρλετ Γιοχάνσεν λείπει για να μιλούσαμε για την απόλυτη αντρική φαντασίωση σε ταινία. Ο σκηνοθέτης Τζον Χιούστον εξιστορεί την ιστορία ενός αγώνα ποδοσφαίρου ανάμεσα σε μια ομάδα αιχμαλώτων του Β΄ Παγκοσμίου και μια επίλεκτη γερμανική ομάδα. Η έμπνευση του ήταν μια αληθινή ιστορία, της οποίας άλλαξε τα φώτα βέβαια γιατί στην πραγματικότητα, οι πρώην επαγγελματίες παίκτες της Dynamo Κιέβου και της Lokomotyv Κιέβου αντιμετώπισαν τους Γερμανούς στο γρασίδι και κυκλοφόρησε η φήμη ότι αφού τους συνέτριψαν εκτελέστηκαν όλοι. Το γεγονός είναι ότι αφού όντως κέρδισαν οι Ουκρανοί σε μια σειρά αγώνων, μετά στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Στην ταινία, παίζουν και γνωστοί ποδοσφαιριστές με διασημότερο όλων τον Πελέ. Από ηθοποιούς έχουμε επίσης ένα εξαιρετικό καστ, Max von Sydow, Michael Kane και ας βάλουμε και τον Stallone. Δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα όχι λόγω θεματολογίας αλλά δεν μου άρεσαν καθόλου οι διάλογοι, το σενάριο, η σκηνοθεσία και η επιλογή των ηθοποιών (Sly για σένα το λέω). Ε δεν άφησα και τίποτα. Αυτός που το σώζει είναι ο von Sydow επιβλητικός όπως πάντα, και ευτυχώς έχει και ένα εντυπωσιακό ματς στο τέλος με την ομάδα των Συμμάχων να φέρνει την ισοπαλία και να πανηγυρίζει όλο το (γαλλικό) γήπεδο λες και πήραν το Μουντιάλ. Και υπάρχει και το στοιχείο της απόδρασης που αλλιώς ξεκινάει και αλλιώς καταλήγει. Πάντως δείτε την, γιατί ποτέ δεν ξέρετε, ας έχετε μια εναλλακτική καλού-κακού σε περίπτωση που χρειαστεί να αποδράσετε από ποδοσφαιρικό αγώνα. 

9. Lock up




Το ξέρω δεν έχει ακριβώς απόδραση αλλά δεν μπορώ να μην τη συμπεριλάβω στη λίστα γιατί είναι μια από τις αγαπημένες μου καφρίλες όλων των εποχών. Και μιας και καραέθαψα τον Sly στην παραπάνω, θέλω να εξιλεωθώ. Ο φτωχός πλην τίμιος μηχανικός αυτοκινήτων Frank Leone μια νύχτα που ‘βρεχε μονότονα κάνει κάποια κουτσουκέλα και καταλήγει σε σωφρονιστικό ίδρυμα, όπου καλείται να περάσει τα επόμενα 5 χρόνια της ζωής του. Όλα πάνε καλά και ο καιρός περνάει και είναι υπόδειγμα κρατουμένου, όμως, έτσι ξαφνικά, μεταφέρεται από τις λάιτ φυλακές που ήταν στις σκληροπυρηνικές Gateway. Μαθαίνουμε ότι αυτή η μεταγραφή ήταν δάκτυλος διευθυντού, enter Donald Sutherland στον ρόλο του κακού διευθυντή. Και εκεί αρχίζουν του λιναριού τα πάθη (έχετε μήπως απορία τι περνάει το λινάρι; εδώ η απάντηση!) Ο διευθυντής τον έχει άχτι γιατί κάτι παίχτηκε μεταξύ τους παλιά (κάποιο φλερτ στο οποίο δεν ανταποκρίθηκε ο Sly;θα σας γελάσω) και βάζει σκοπό της ζωής του να του κάνει τη ζωή κόλαση. O Sly στην αρχή δε μασάει, αλλά τον φτάνουν στο αμήν τον καψερό και στο τέλος σκαρώνει ένα κολπάκι για να στριμώξει τον κακό διευθυντή. 

Εδώ μην ψάχνετε ποιότητα, μιλάμε για καθαρόαιμο ψυχαγωγικό 80’s action film, με διαλόγους βάθους πέντε πόντων, άφθονη κλωτσοπατινάδα, με τουίστς που τα περιμένεις αλλά κάνεις ότι δεν τα περιμένεις γιατί γουστάρεις τρελά, και με μπόλικους κακούς για να μισήσεις. Ο Σταλόνε είναι στο στοιχείο του, δίνει ρεσιτάλ στραβοστομιάσματος και ο Sutherland μας επιδεικνύει επανειλημμένα την είσαι-ένα-σκουπίδι-της-κοινωνίας περσόνα του που τόσο αγαπήσαμε. Το όλο σκηνικό συνοδεύεται από Bill Conti μουσική για να τσουτσουριάζουμε καθώς ο Sly μας δείχνει τους γυαλισμένους κοιλιακούς του και μας μεταλαμπαδεύει φιλοσοφίες τύπου χαϊκού και fortune cookies. Αγαπημένη φυσιογνωμία ο αγέλαστος John Amos, διευθυντής των δεσμοφυλάκων, γνωστός και από την ταινία Coming to America. Βουτήξτε στην ένοχη αμαρτία του Lock up!

8. Escape plan




Νομίζατε ότι τελειώσαμε με τον Sly; Χα! Καταρχάς να σας συμβουλεύσω να μην την παρακολουθήσετε αργά το βράδυ για να μην ταλαιπωρηθείτε από εφιάλτες. Όχι, η ταινία δεν είναι θρίλερ αλλά η μούρη του Σταλόνε είναι. Gore μη σου πώ. Δηλαδή είναι σα να πήγε στον πλαστικό με μια φωτογραφία του Φλωρινιώτη και να του είπε «κάνε με έτσι»…και η επέμβαση να απέτυχε και να έγινε χειρότερος! 

Ας περάσουμε στο προκείμενο. Γκρινιάζετε για τη δουλειά σας, ο προϊστάμενος δεν είναι καλός, τα λεφτά λίγα, οι ώρες πολλές, οι συνάδελφοι μαχαιρώνουν πισώπλατα. Για δείτε εδώ τι δουλειά κάνει ο Σταλόνε για να πιστέψετε ότι υπάρχουν και χειρότερα. Δουλεύει σε μια εταιρία που ελέγχει τη δραπετευσιμότητα (τι έγραψα πάλι η λεξιπλάστις!) των φυλακών υψίστης ασφαλείας. Πώς; Μα μπαίνοντας σαν κρατούμενος και χωρίς κανείς να ξέρει την πραγματική του ιδιότητα (για να μην τον προσέχουν παραπάνω από έναν κοινό τρόφιμο) και βρίσκοντας κάθε φορά τρόπο να δραπετεύει.

Εν τω μεταξύ μη με γελούν τα μάτια μου; Παίζει και ο 50 cent; Πόσο θα κατρακυλήσεις πιά Χόλυγουντ;;Όχι εντάξει, καλά έπαιζε τα 8 λεπτά που τον είδαμε συνολικά. 

Το στόρυ έχει ως εξής λοιπόν, μια εταιρία πρόκειται να φτιάξει τις πιο υπερ-γαμάτες ιδιωτικές φυλακές για τα μεγαλύτερα αποβράσματα της υφηλίου και έτσι ζητάει τη βοήθεια του Χουντίνι-Σταλόνε για να δει αν τις έχει φτιάξει καλά. Φυσικά και είναι παγίδα και σόρυ για το σπόιλερ αλλά θα το καταλαβαίνατε κι εσείς. Όταν φτάνει στις φυλακές, η φάση θυμίζει υπόπτως πολύ κάτι ανάμεσα σε Fortress, Matrix και το Alien 3, με kinky γυάλινα κελιά και φύλακες με μάσκες (ενώ τη μάσκα θα την προτιμούσα στον Σταλόνε-οκ τέλος τα αστεία με τα μούτρα του) που φαίνονται έτοιμοι για συμμετοχή σε βίντεο-κλιπ της Lady Gaga. 

Παρόλο που οι φυλακές είναι state-of-the-art, τελευταία τεχνολογία κι έτσι, το επίπεδο των τροφίμων είναι το κλασικό χαμηλοτάτου! Κλίκες, αρχηγοί, ψάρακες κλπ. Και επιτέλους enter Arnie! Άντε να δούμε επιτέλους και λίγο υποκριτικό ταλέντο! O Schwarzenegger υποδύεται έναν παλιότερο κρατούμενο που για κάποιο λόγο αποφασίζει να προστατέψει τον Sly εντός της φυλακής. Άλλα πρόσωπα, ο αρχιδεσμοφύλακας που ως είθισται είναι κακός μπάσταρδος και τον παίζει ωραία ο Vinnie Jones, ο γιατρός (Sam Neil, αχ ρε καταραμένη ανεργία που άλλους τους ανεβάζεις κι άλλους τους ρίχνεις στα τάρταρα) που δεν του αρέσει αυτό που κάνει αλλά ας όψεται η οικονομική κρίση, και ο Caviezel που είναι ο αυθεντικός ψυχάκιας διευθυντής φυλακών με περίεργα χόμπυ με πεταλούδες και μουσικά ακούσματα από Handel και πάνω. Δε θα σας πω όλη την υπόθεση, να κάτσετε να το δείτε όπως έκανα εγώ! Πάντως πρόκειται για καλή κλασική καφρίλα ειδικά για εμάς τα παιδιά των 80’s και 90’s που μεγαλώσαμε με Rocky, Terminator και φυσικά McGyver!

7. Runaway train 



Ελληνιστί το τρένο της μεγάλης φυγής. Ο Jon Voight και ο Eric Roberts, ο παλιός και ο ψάρακας, ο σκληρός και ο αφελούτσικος, αποφασίζουν να δραπετεύσουν τουγκέδερ και να μας πάρουν μαζί τους σε αυτή την διαδρομή. Κλασική ταινία του 1985, σε σενάριο του Akira Kurosawa παρακαλώ πολύ, όχι για να μη νομίζετε ότι είναι καμιά δευτεροκλασάτη βιντεοταινία. Θέλω να πιστεύω ότι ο Ακίρα έριξε περισσότερο το βάρος στο σχεδιασμό των χαρακτήρων και στην ανάδειξη της διαφορετικότητας των κοσμοθεωριών των δύο πρωταγωνιστών και λιγότερο στην απόδραση η οποία είναι και λίγο υπερβολική. Ας πούμε, είσαι διευθυντής φυλακών και λυσσάς τόσο πολύ να πιάσεις τους δραπέτες που πηδάς από το ελικόπτερο σου πάνω σε κινούμενο τρένο; Ούτε ο Σάδερλαντ στο παραπάνω δεν έκανε τέτοιες ακρότητες! Είναι μια ταινία συμβολισμού λοιπόν, και ο ξεκάθαρος συμβολισμός συνοψίζεται σε τρεις λεξούλες. Ελευθερία ή θάνατος. Το τέλος της ταινίας είναι και όλο το ρεζουμέ. 

6. Shawsank Redemption 



Η ταινία που έχει στρογγυλοκαθίσει στην κορυφή του Imdb εδώ και πόσο καιρό και δε λέει να το κουνήσει. Εντάξει κι εμένα μου άρεσε αλλά δεν είναι και το αριστούργημα της εκατονταετίας. Βρίσκω λίγο υπερβολική την έκσταση των θαυμαστών του. Δηλαδή, πώς γίνεται να είναι καλύτερη από το Νονό ας πούμε; Τέλος πάντων… Όλα τα λεφτά είναι το σενάριο το οποίο είναι βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Stephen King. Ο Tim Robins αξιόλογος όπως πάντα, ο Morgan Freeman γλυκύτατος όπως πάντα και η ταινία αξιοπρεπέστατη (όπως πάντα;). Μια καλή ταινία που σου δίνει ωραίες συγκινήσεις την πρώτη φορά που τη βλέπεις. Δεν ξέρω τι άλλο να πω, την έχουν δει και οι πέτρες φαντάζομαι. Α, ένα τελευταίο σχόλιο. Καλά, ποιος σκέφτηκε τον ελληνικό τίτλο της ταινίας; Spoiler στον τίτλο ρε σεις; Ήμαρτον!

5. Escape from Alcatraz



Ταινία βασισμένη σε αληθινή ιστορία, την ιστορία του Frank Morris, ο οποίος φυλακίζεται στη διαβόητη φυλακή του Αλκατράζ από την οποία δεν έχει αποδράσει ποτέ κανείς. Νομίζω ότι πολλοί από τους συνομηλίκους μου που μεγαλώσαμε στα 80’s και 90’s αγαπάνε αυτή την ταινία και είναι ίσως η προδρομική ταινία του Τελευταία έξοδος Ρίτα Χαίηγουορθ που τώρα πια θεωρείται η κορυφαία ταινία απόδρασης. Ο Clint παίζει τον κλασικό κουλ τύπο που παίζει σε όλες τις ταινίες του, θα ήθελα να τον δω να τσαλακώνεται αλλά τώρα είναι λίγο αργά. Τώρα τον έχει τσαλακώσει ο χρόνος. Πάντως είναι ταινία ποιοτική, με σασπένς και γι’αυτό έχει γίνει και κλασική. Όποτε μιλάω για αυτήν μου έρχεται η όρεξη να την ξαναδώ!

4. Cool hand Luke


O Paul Newman υποδύεται τον «ψύχραιμο» Luke Jackson, έναν αντικομφορμιστή που αρνείται να συμμορφωθεί με τους κανόνες της φυλακής του Νότου στην οποία κατέληξε. Μαθαίνουμε για το ένδοξο παρελθόν του, καθώς υπηρέτησε και διέπρεψε στον Β΄ παγκόσμιο αλλά και για την προσωπικότητα του που δεν μπόρεσε να ενταχθεί στο σύστημα. Άθεος και με κότσια που αψηφούν την εξουσία των δεσμοφυλάκων (οι οποίοι στην αρχή δεν μας φαίνονται και τόσο κακοί), ο Cool Luke θα γίνει σύντομα το ίνδαλμα της φυλακής λόγω της αυθεντικότητας του και της επιμονής του να φύγει από εκεί μέσα μετά τον θάνατο της μητέρας του. Οι φύλακες μόλις αντιληφθούν τον χαρακτήρα του Luke θα προσπαθήσουν να τον «σπάσουν» με τον ανάλογο τρόπο που προσπάθησε το ψυχιατρικό σύστημα να «διαμορφώσει» τον τρελό Nicholson στη Φωλιά του Κούκου. 

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Donn Pearce, και δίπλα στον Newman βλέπουμε κι άλλες γνωστές φυσιογνωμίες όπως τον George Kennedy, ο οποίος μάλιστα κέρδισε και το Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του, αλλά και τον Dennis Hopper. Δεν είναι τόσο καταθλιπτική όσο άλλες ταινίες με φυλακές, έχει ένα ιδιότυπο χιούμορ που ταιριάζει με το πνεύμα του αμερικανικού νότου και συνοδεύεται από ένα αξιολογότατο soundtrack. Οι ερμηνείες είναι υπέροχες με τον αντι-ήρωα Newman να ξεχωρίζει με το αινιγματικό χαμόγελο του και τον Kennedy να σιγοντάρει με τις ατάκες του. Επική η σκηνή στην οποία ενώ οι φυλακισμένοι ξεχορταριάζουν το δρόμο, η Joy Harmon (χάρμα οφθαλμών πραγματικό) πλένει παραδίπλα το αυτοκίνητο της φορώντας τα απολύτως απαραίτητα και τους βλέπει να ξεροσταλιάζουν! 

3. Midnight express



Αληθινών ιστοριών συνέχεια. Πρωταγωνιστής ένα νεαρό Αμερικανάκι που βρήκε πολύ καλή ιδέα το να κουβαλήσει από την Τουρκία ένα σκασμό μαριχουάνα δεμένο πάνω του. Πολύ, πολύ κακή ιδέα. Ξέρετε τι εστί τούρκικη φυλακή; Ε, δείτε την ταινία να καταλάβετε. Εξαιρετικές ερμηνείες από όλο το καστ, Alan Parker στην σκηνοθεσία, Oliver Stone στο διασκευασμένο σενάριο, Georgio Moroder στη μουσικάρα, οι δύο τελευταίοι τσακώσαν και οσκαράκι. Η απόδραση δεν έγινε ακριβώς έτσι και, όπως είπε ο ίδιος ο παθών, το σενάριο ήταν αρκετά υπερβολικό σχετικά με το τι πέρασε στη φυλακή. Στην Τουρκία μέχρι το 1992 η ταινία ήταν απαγορευμένη και μάλιστα δεν είχαν δώσει άδεια για γυρίσματα στη χώρα αναγκάζοντας το συνεργείο να γυρίσει την ταινία στη Μάλτα και την Ελλάδα. Το 2004 ο Stone απολογήθηκε δημοσίως για το πώς παρουσίασε τους Τούρκους και τη χώρα τους. Μετά από αυτό, η Τουρκία μπόρεσε να συνεχίσει κανονικά τη ζωή της με καθαρό το κούτελο. 

2. The great escape


Γιατί μεγάλη; Γιατί οι οργανωτές της απόδρασης προσπάθησαν να ελευθερώσουν καμιά πεντακοσαριά άτομα. Γιατί κρατάει 172 λεπτά. Παίζουν όμως και μεγάλοι ηθοποιοί. McQueen, Garner, Attenborough, Bronson, είναι όλοι τους αιχμάλωτοι πολέμου σε ένα γερμανικό στρατόπεδο. Ο ηθοποιός Donald Pleasence μάλιστα, ήταν και στην πραγματικότητα αεροπόρος κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και είχε καταρριφθεί, αιχμαλωτιστεί και βασανιστεί από τους Γερμανούς. Φαντάζομαι η ταινία θα του έφερε στο μυαλό όλες αυτές τις ωραίες αναμνήσεις. Η ταινία βασίστηκε σε βιβλίο το οποίο με τη σειρά του βασίστηκε σε αληθινή ιστορία. Αλλά φυσικά έχει κάποιες παραλλαγές και παρεκτροπές από το βιβλίο. Για την ιστορία ας πούμε ότι στην πραγματικότητα επιτυχημένα απέδρασαν μόνο τρεις από τους 76 που προσπάθησαν. Πενήντα από αυτούς που πιάστηκαν εκτελέστηκαν. Πολύ εντυπωσιακή ταινία, ψυχαγωγική και ιστορικά αρκετά ακριβής. Κλασική παραμένει η σκηνή με τον Steve McQueen πάνω στην μοτοσυκλέτα του. 

1. Papillon


Το καλό με αυτό το blog είναι ότι με «αναγκάζει» να δώ ταινίες που ανέβαλλα για καιρό. Μία από αυτές είναι και ο Πεταλούδας, μια από τις γνωστότερες ταινίες απόδρασης. Οι υπότιτλοι που είχα βέβαια ήταν για το ανάθεμα. Ενδεικτικά, δύο φυλακισμένοι μιλάν και λέει ο ένας «They gave him life» δείχνοντας έναν τρίτο και εννοώντας φυσικά ότι καταδικάστηκε σε ισόβια. Και ο ελληναράς τι γράφει; «Του χάρισαν τη ζωή». Δηλαδή έλεος, κανένας από τους μεταφραστές δεν είχε ιδέα τι ταινία μεταφράζει;;;Το google translator μόνο του καλύτερα θα μετέφραζε.

Βασισμένη σε αυτοβιογραφικό βιβλίο, αφηγείται τις περιπέτειες του Πεταλούδα (μα, δυό μέτρα άντρα και να σε φωνάζουν παπιγιόν;), ενός ισοβίτη φυλακισμένου στη σωφρονιστική αποικία κάπου στις ακτές της Γαλλικής Γουινέας. Κι εγώ όπως κι εσείς αναρωτήθηκα, πού είναι η Γαλλική Γουινέα; Ο διπλανός χάρτης θα σας διαφωτίσει. Υπέροχο μέρος, κροκόδειλοι, τεράστια καβούρια, φίδια και κουνούπια που θα σου μεταδώσουν ελονοσία με το καλησπέρα σας. Και πάλι καλύτερο από την Καλλικράτεια στις αρχές Αυγούστου. 

Ο πρωταγωνιστής Steve McQueen αλλά και ο συμπρωταγωνιστής του Dustin Hoffman μας θυμίζουν τι ηθοποιάρες υπήρχαν τότε και τι εργάρες βγαίναν στους κινηματογράφους. Παρόλο που κρατάει 2,5 ώρες δεν κουράζει καθόλου, τρώς τα νύχια σου μέχρι το τελευταίο λεπτό και η σκηνοθεσία είναι πολύ μπροστά από την εποχή της κατά την ταπεινή μου γνώμη. Πολύ υποτιμημένη ταινία αν λάβουμε υπόψιν ότι δεν προτάθηκε για κανένα όσκαρ πλην αυτού της μουσικής επένδυσης (μαγικό). Κάποιοι κατέκριναν τον McQueen ότι απλά επανέλαβε το ρόλο του στην Μεγάλη Απόδραση (βλέπε παραπάνω) αλλά εγώ τον προτιμώ σε αυτήν καθώς το σενάριο του δίνει πολλές περισσότερες ευκαιρίες να ξεδιπλώσει το ταλέντο του. Κακώς είχα αργήσει τόσο να τη δώ, μην κάνετε το ίδιο λάθος!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου